هفته اول هفت ماهگی

دخترم، از آغاز ماه هفتم زندگی ات عادت کرده ای که وقتی می خواهی بیشترین ذوق و خوشحالی ات رو نشون بدی، دهانت رو باز می کنی و "ه ه ه ه " می کنی و نشون می دی که خیلی شارژ و خوشحال هستی.

در میان راه رفتن یکی در میانت بعضی مواقع که خسته می شی یا می خواهی تغییر مسیر بدی، خودت به تنهایی نیم خیز می شینی و کم کم کمرت رو صاف می کنی و بعد از چند لحظه دوباره به راهت ادامه می دی.

اواخر ماه ششم زندگی ات می تونستی برای چند دقیقه بنشینی ولی الان خوشحالم که می تونم بگم که دخترم کاملا می تونه به تنهایی بدون هیچ کمکی بنشینه.

فدای سارینای عسلم بشم که حضورش به خونمون یه رنگ و بوی دیگه ای بخشیده...